ขอเกริ่นก่อนนะคะ ตอนนี้เราอายุ 21 เราเป็นลูกคนเดียว เพื่อนน้อย ชอบเก็บตัว ขี้เกียจมากๆ ไม่มีปัญหาจุกจิกถ้าจะมีส่วนใหญ่ก็ทำตัวเองทั้งนั้น เข้านอนตอนตี 3 ครึ่งประจำ ตื่นประมาณ 10 โมง งานการไม่ค่อยทำ ความจำเลาะเลือน ขี้เหงามากค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่า...

เราไม่สามารถคุมอารมณ์ตัวเองได้เลย เราไม่แน่นอนว่าเป็นเพราะเรานอนดึกหรือเปล่า ถึงอารมณ์แปรปรวน เราสามารถเปลี่ยนจากยิ้มๆเป็นวีนบ้านแตกได้ในเวลาแค่ 1 คำพูดคนเท่านั้น เราไม่มีความสุขเลย หดหู่ตลอดเวลา เราคิดว่าตัวเองแย่แต่ก็ไม่สามารถทำให้มันดีได้(เราเอาชนะใจตัวเองไม่ได้อะ) สาเหตุเป็นเพราะเรานอนดึกอย่างเดียวหรอค่ะ?เพราะแม่เราบอกอย่างงั้น หรือเพราะระดับฮอร์โมนในร่างกายเรามันเปลี่ยน(เราไม่เคยมีสิวนะ อยู่ๆมันก็ขึ้นเยอะทั้งๆที่เราดูแลอย่างดี) มีทางออกให้เราบ้างไหมค่ะ เราสับสนและงงกับตัวเองมาก แม้จะเรียบเรียงคำพูดเพื่อพูดอธิบายสิ่งที่เราเป็นอยู่ในตอนนี้ให้ทุกคนได้เข้าใจแต่เราก็ทำไม่ได้อะ ไม่รู้จะบอกยังงัย แต่เรารู้แค่ เราไม่สบายใจและไม่มีความสุขเลย เราอยากหาทางออก เราใกล้บ้าหรือเปล่าค่ะ(มันไม่มั่นใจจริงๆนะ เหมือนเราไม่ปกติเหมือนชาวบ้านเค้า)

เราสงสารคนที่อยู่รอบข้างเราอะ โดนเราวีนใส่บ้าง หาเรื่องบ้าง ทำไม่สนใจบ้าง สาระพัดจะทำ เรารู้ว่าเค้าต้องรู้สึกไม่ดีแน่ๆ แต่ตอนเราทำไป เราหยุดตัวเองไม่ได้แล้วก็มานั่งเสียใจทีหลัง(มันไร้ประโยชน์แล้วแหละ)

ช่วยเราด้วย เราสับสนและต้องการทางออกจริงๆ

จาก...คนไม่มีความสุข