| ก่อนที่จะจัดพิมพ์เป็นรูปเล่ม ข้าพเจ้าได้มีโอกาสอ่านเรื่อง “ไอน์สไตน์พบ พระพุทธเจ้าเห็น” เขียนโดย ทันตแพทย์ สม สุจีรา จึงได้รู้ว่า ในท่ามกลางสังคมแห่งความหลง ที่ใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์เป็นเครื่องชี้นำทางให้กับชีวิต ได้มีต้นไม้ใหญ่ทางปัญญา ปรากฏขึ้นอีกหนึ่งต้นกำลังทอแสงแห่งการรู้แจ้ง ทันตแพทย์สม เปรียบได้กับต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น |
| ทันตแพทย์สม พยายามที่จะบอกกับนักวิทยาศาสตร์ว่า ความรู้ซึ่งนักวิทยาศาสตร์กำลังมุ่งมั่นแสวงหากันอย่างเอาเป็นเอาตาย ด้วยความเหนื่อยอ่อนและเมื่อยล้านั้น ยิ่งนำพาชีวิตของมนุษย์ในสังคมโลกหลงทางเข้าสู่ป่าลึกแห่งความรู้ไม่จริง (อวิชชา) ทำไมไม่หยุดพักชั่วขณะ รินน้ำชาเก่าที่ค้างถ้วยทิ้ง แล้วลองจิบน้ำอมฤตถ้วยใหม่ ที่กัลยาณมิตร สม สุจีรา รินเติมให้ น้ำทิพย์นั้นอาจทำให้ตาแจ้งพบกับความสว่างเข้าถึงเส้นทางใหม่ นำพาชีวิตออกจากป่าหลง สู่ความสุขที่แท้จริงของชีวิต เฉกเช่นข้าพเจ้า ได้พบ ได้เห็น ได้เป็น ได้มี ได้สัมผัสมาก่อนแล้ว |
|
สนอง
วรอุไร
๑
ก.พ. ๒๕๕๐ |
|
|